Bağımsızlık Sonrası Özbekistan’ın Enerji Politikası

A- A A+

Amuderya ve Seyhun nehirleri arasında yer alan Özbekistan, coğrafi olarak, doğal kaynaklar bakımından oldukça zengin olan Orta Asya’nın merkezinde bulunması nedeniyle önem arz etmektedir. Genel hatları ile incelendiğinde ülke ekonomisinin tarım, maden ve enerji kaynaklarına dayandığı görülecektir. Özbekistan; dünya pamuk üretiminin yaklaşık %20’sini elinde bulundurmaktadır. Ayrıca dünyanın en büyük 4. altın rezervine sahip olup yıllık takriben 90 metrik ton altın üretmekle dünyanın en çok altın üreten 9. ülkesidir. Topraklarının %60’ı hidrokarbon kaynakları açısından zengin olduğu tahmin edilen Özbekistan’da, Orta Asya’daki petrol kaynaklarının yaklaşık %31’i, doğal gaz kaynaklarının ise %40’ı bulunmaktadır.

 

Ülke gerek sahip olduğu kaynaklar gerek konumu gerekse güçlü ekonomisi sebebiyle bölgesel güç olma konusunda iddialı konuma gelmiştir. Aynı zamanda dünyada doğal gaz üretim hacmi bakımdan 11. sırada yer almakta olan Özbekistan, kendi petrol ihtiyacının neredeyse tamamını da karşılamaktadır. Özbek hükümeti 2020’li yıllara kadar doğal gaz ihraç hacmini yaklaşık olarak 66 milyar metreküp seviyesine çıkarmayı hedeflemekte olduğunu ifade etmiştir. Son dönemde bölgede ve uluslararası platformda özellikle enerji sahasında gerçekleşen gelişmelerin ardından bu çalışmanın hazırlanması ihtiyacı doğmuştur. Bu çalışmada, Özbekistan’ın bağımsızlığından itibaren, özellikle son dönem enerji politikaları analiz edilecek ve doğal kaynakların ülke ekonomisine olan katkıları incelenecektir. Ayrıca, bölgede Rusya’nın enerji çıkarlarının zayıflaması ve Çin’in bölgedeki enerji yatırımlarının artması perspektifinde Özbekistan’ın nasıl bir strateji izleyeceğine değinilecektir.

Back to Top